داروی آرتروز موهای بیماران مبتلا به آلوپسی آره آتا شدید را تا 100 درصد بازمی گرداند - پری بلاگ

آلوپسی آره آتا (alopecia areata) یا ریزش موی سکه ای و منطقه ای، حدود 2 درصد از جمعیت دنیا را درگیر می نماید و بار روانی سنگینی بر دوش مبتلایان می گذارد. در این عارضه، سیستم ایمنی بدن به اشتباه به فولیکول های مو حمله می نماید و مانع رشد آن ها می گردد. نکته امیدوارنماینده این است که ریشه موها برای همواره از بین نمی رود و در صورت مهار حمله ایمنی، امکان رشد مجدد تار مو وجود دارد؛ چالشی که تا به امروز گزینه های درمانی اندک و کم اثری برای آن، به ویژه در نوجوانان، در دسترس بود.

نتایج کارآزمایی بالینی روی داروی اوپاداسیتینیب

پژوهشگران در دو کارآزمایی بالینی موازی مرحله سه که نتایج آن در نشریه جاما درماتولوژی (JAMA Dermatology) منتشر شده، اثربخشی داروی ضدالتهاب اوپاداسیتینیب (Upadacitinib) را آنالیز کردند. این دارو با مهار مسیرهای پیغام رسانی سیستم ایمنی، از حمله گلبول های سفید به فولیکول ها جلوگیری می نماید. در این طرح در مجموع 1399 داوطلب 12 تا 64 ساله، از جمله 118 نوجوان شرکت داشتند که همگی بیش از نیمی از موهای سر خود را از دست داده بودند.

داوطلبان در یک دوره 24 هفته ای، روزانه یک قرص حاوی دوز 15 میلی گرم، 30 میلی گرم یا دارونما مصرف کردند. معیار سنجش موفقیت در درمان آلوپسی آره آتا رسیدن به پوشش حداقل 80 درصدی موهای سر معین شد. پس از اتمام دوره، حدود 45 درصد از افراد دریافت نماینده دوز 15 میلی گرم و نزدیک به 55 درصد از مصرف نمایندگان دوز 30 میلی گرم به این هدف دست یافتند، در حالی که این رقم در گروه دارونما کمتر از 3.5 درصد بود.

پاسخ دهی به درمان از همان هفته هشتم شروع شد و سرعت بالایی داشت. علاوه بر این، بین 13 تا 22.5 درصد از بیماران توانستند 100 درصد موهای سر خود را دوباره به دست آورند و به بهبود محسوسی در کیفیت زندگی و سلامت روان برسند.

ایمنی دارو و محدودیت های پژوهش اخیر

آنالیز های کوتاه مدت نشان داد داروی اوپاداسیتینیب از نظر عوارض جانبی شرایط مناسبی دارد و بیشتر داوطلبان عارضه حادی را تجربه نکردند. با این حال، کارآزمایی تنها 24 هفته طول کشیده و پیغامدهای درازمدت آن هنوز نیازمند پایش است. از طرفی شرکت داروسازی اب وی (AbbVie)، سازنده این دارو، در تامین مالی و طراحی طرح مشارکت داشته و انجام پژوهش های مستقل تکمیلی در آینده ضروری خواهد بود.

تفاوت بنیادین طاسی خودایمنی با ریزش موی ارثی

ریزش مو ناشی از آلوپسی آره آتا ماهیتی کاملاً متفاوت با طاسی معمولی یا آندروژنتیک دارد. در طاسی ارثی، هورمون دی هیدروتستوسترون با گذشت زمان فولیکول ها را نازک و تحلیل می برد تا جایی که پیاز مو کوچک می گردد. اما در طاسی خودایمنی، فولیکول ها زنده و دست نخورده باقی می مانند و صرفاً در محاصره التهابی گلبول های سفید به خواب می روند. مهارنماینده های مولکولی مانند اوپاداسیتینیب این محاصره را برمی دارند و زمینه را برای رشد مجدد ساقه مو فراهم می نمایند.

منبع: JAMA Dermatology

پیشنهاد اختصاصی سردبیر (علیرضا مجیدی)

این مقاله مجذوب کننده و جالب بود؟! پس برای خواندن این نوشته های مرتبط کلیک کنید:

• پژوهش نو نشان می دهد داروهای GLP-1 یا همان آمپول های لاغری، ممکن است خطر ریزش مو را در بعضی مردان افزایش دهند
• اگر والدین شما 100 سال عمر نمایند، آیا شما هم صدساله می شوید؟ جامع ترین پژوهش علمی پاسخ می دهد
• دانشمندان شش ساختار مرموز در اعماق زمین کشف کردند؛ این پدیده ها چگونه شناسایی شدند؟
• پاسخ رسمی اوپن ای آی پس از افشای خرابکاری پنهان ایجنت های هوش مصنوعی در یک انجمن اینترنتی
• آزمایش امن ترین دوچرخه برقی دنیا با نشان فولکس واگن در برلین
• موتسارت دنیای ریاضیات، راز نبوغ ترنس تائو